Samorządy z Podhala ostrzegają przed blokadą inwestycji w parkach narodowych

W Poroninie samorządowcy z całego powiatu tatrzańskiego stanęli po jednej stronie sporu, który może przesądzić o przyszłości wielu górskich inwestycji. W tle jest nie tylko ochrona przyrody, ale też pytanie, czy w parkach narodowych da się jeszcze modernizować obiekty służące turystom, edukacji i bezpieczeństwu. Najmocniej wybrzmiał przykład kolei na Kasprowy Wierch, od lat traktowanej tu jako symbol równowagi między ruchem turystycznym a cenną przyrodą Tatr.

• W Poroninie padł wspólny sprzeciw wobec zmian w prawie ochrony przyrody
• Kasprowy Wierch stał się symbolem obawy o całą turystyczną infrastrukturę
• Samorządy chcą zachować realny wpływ na decyzje o parkach i szlakach

W Poroninie padł wspólny sprzeciw wobec zmian w prawie ochrony przyrody

Podczas posiedzenia Konwentu Tatrzańskiego w Gminie Poronin przyjęto stanowisko, które nie pozostawia złudzeń co do nastrojów wśród samorządowców. W dokumencie z 14 kwietnia 2026 roku wyrażono zdecydowany niepokój wobec projektowanych zmian w ustawie o ochronie przyrody i przepisach powiązanych.

Spór dotyczy przede wszystkim zapisów, które – zdaniem samorządów – mogłyby odciąć drogę do inwestycji związanych z turystyką, edukacją, kulturą, rekreacją, sportem i kultem religijnym na terenie parków narodowych. Konwent zwraca też uwagę na ograniczanie roli gmin w sprawach dotyczących parków krajobrazowych i obszarów chronionego krajobrazu, gdzie dotychczasowe uzgodnienia miałyby zostać zastąpione jedynie opiniowaniem.

Dla górskich gmin to nie jest spór abstrakcyjny. Powiat tatrzański rozwija się w ścisłym związku z ruchem turystycznym, a ten z kolei opiera się na infrastrukturze, która powstawała latami i była prowadzona we współpracy z Tatrzańskim Parkiem Narodowym.

Kasprowy Wierch stał się symbolem obawy o całą turystyczną infrastrukturę

W stanowisku szczególnie mocno wybrzmiewa przykład kolei linowej na Kasprowy Wierch. Samorządowcy przypominają, że to nie tylko rozpoznawalny znak regionu, ale też narzędzie porządkowania ruchu turystycznego na jednym z najbardziej wrażliwych przyrodniczo obszarów w kraju.

To właśnie wokół takich obiektów rozgrywa się dziś najważniejszy spór: czy ochrona przyrody ma oznaczać całkowite zamrożenie zmian, czy raczej możliwość mądrego utrzymywania i unowocześniania tego, co już istnieje. W ocenie Konwentu bez takich możliwości mogą pojawić się bardzo konkretne skutki:

1. zablokowanie budowy, modernizacji i przebudowy infrastruktury turystycznej oraz edukacyjnej,
2. utrudnienie prac przy obiektach poprawiających bezpieczeństwo ruchu turystycznego,
3. pogorszenie stanu urządzeń i budowli historycznie związanych z funkcjonowaniem regionu,
4. zahamowanie rozwoju gmin turystycznych Powiatu Tatrzańskiego,
5. ograniczenie kompetencji samorządów przy wyznaczaniu i likwidacji parków krajobrazowych oraz obszarów chronionego krajobrazu.

W praktyce oznacza to strach przed sytuacją, w której zaniedbana infrastruktura zamiast chronić przyrodę zacznie ją obciążać jeszcze bardziej. Gdy nie ma możliwości przebudowy czy dostosowania obiektów, presja turystyczna może przenosić się poza kontrolowane szlaki, a to w Tatrach bywa równie kosztowne dla krajobrazu, jak i dla bezpieczeństwa ludzi.

Samorządy chcą zachować realny wpływ na decyzje o parkach i szlakach

Konwent Tatrzański nie ograniczył się do sprzeciwu. W stanowisku znalazł się też wyraźny apel o pozostawienie przestrzeni do dalszego działania.

Samorządowcy domagają się przede wszystkim:

1. utrzymania możliwości budowy, modernizacji, przebudowy i odtworzenia istniejącej infrastruktury turystycznej, edukacyjnej i sportowej na terenach parków narodowych,
2. dopuszczenia nowych i modernizowanych inwestycji służących porządkowaniu ruchu turystycznego oraz poprawie bezpieczeństwa,
3. uwzględnienia specyfiki gmin górskich, których gospodarka opiera się na turystyce,
4. rozwiązań pozwalających dalej funkcjonować i modernizować infrastrukturę, w tym kolej linową na Kasprowy Wierch,
5. pozostawienia uzgodnienia, a nie jedynie opinii, jako formy akceptacji przy sprawach związanych z parkami krajobrazowymi i obszarami chronionego krajobrazu.

Pod stanowiskiem podpisali się: starosta tatrzański Andrzej Skupień, burmistrz Zakopanego Łukasz Filipowicz oraz wójtowie Kościeliska, Bukowiny Tatrzańskiej, Poronina i Białego Dunajca. To pokazuje, że w tej sprawie głos z Podhala idzie jednym nurtem – od samorządu powiatowego po gminy, które codziennie mierzą się z konsekwencjami napływu turystów i potrzebą utrzymania infrastruktury w terenie wymagającym szczególnej troski.

na podstawie: Starostwo Powiatowe w Zakopanem.