SpotkajMY się w MT zamknęło wystawę, ale zostawiło ważną rozmowę

W sobotę 21 marca w Galerii Sztuki w Willi Oksza finisaż „SpotkajMY się w MT” nie wyglądał jak zwykłe pożegnanie ekspozycji. Zamiast finałowej kropki pojawiło się oprowadzanie kuratorskie w polskim języku migowym i spotkanie, które przesunęło uwagę z samych prac na to, co dzieje się między nimi - na rozmowę, pamięć i wspólne patrzenie na Podhale. 🎨

• „SpotkajMY się w MT” pokazało Zakopane i Tatry przez współczesną sztukę
• Marek Krzysztof Lasecki poprowadził finisaż w języku migowym

„SpotkajMY się w MT” pokazało Zakopane i Tatry przez współczesną sztukę

Wystawa w Willi Oksza prowadziła przez obrazy, rysunki i fotografie, układając z nich opowieść o Zakopanem, Podhalu i Tatrach. Lokalna tradycja nie została tu potraktowana jak muzealny rekwizyt - raczej jak materiał, który można odczytać na nowo, zderzyć ze współczesnym językiem sztuki i zobaczyć, jak mocno nadal pracuje w wyobraźni regionu. 🖼️

To właśnie ten ruch między tym, co znane, a tym, co świeże, budował siłę całej ekspozycji. Motywy zakorzenione w kulturze regionu zostały przekształcone twórczo, a dzięki temu wystawa nie zamykała się w opisie miejsca, tylko otwierała je na szerszą refleksję.

Marek Krzysztof Lasecki poprowadził finisaż w języku migowym

Szczególny ton spotkaniu nadało oprowadzanie kuratorskie Marka Krzysztofa Laseckiego - malarza, grafika i surdopedagoga oraz animatora kultury środowiska Głuchych w Polsce. To on przybliżył kontekst prac i samą ideę wystawy, pokazując ją jako projekt mocno osadzony w sztuce, ale też w doświadczeniu ludzi, którzy na co dzień funkcjonują między różnymi językami i sposobami porozumiewania się. 🤝

Po oprowadzaniu odbyła się otwarta rozmowa w polskim języku migowym z udziałem kuratorów, części artystów i publiczności. W centrum znalazły się sztuka, akceptacja, tolerancja oraz codzienne wyzwania społeczności Głuchych. Z tego spotkania wybrzmiała też szersza myśl o obecności, tożsamości i miejscu człowieka we współczesnym świecie - dokładnie taka, która zostaje w głowie na dłużej niż sama data finisażu.

na podstawie: Muzeum Zakopane.