Stanisław Cukier o rodzinie, rzeźbie i szkole. Nowy głos Zakopanego

Rodzinne portrety, postacie świętych i medale, które trafiły do londyńskiego The British Museum – o tym opowiada Stanisław Cukier w czwartym odcinku podcastu „Artyści Zakopanego”. Zakopiański rzeźbiarz przez ćwierć wieku kierował Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara. W rozmowie wraca także do techniki traconego wosku i miejsc, w których można oglądać jego prace.

• Rodzina stała się jednym z najważniejszych tematów jego rzeźby
• Medale i technika traconego wosku prowadzą poza Zakopane
• Podcast dokumentuje artystyczne dziedzictwo miasta

Rodzina stała się jednym z najważniejszych tematów jego rzeźby

Stanisław Cukier urodził się w Zakopanem w 1954 roku, w podhalańskiej rodzinie Cukrów. Swoją artystyczną drogę rozpoczął w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara, które ukończył w 1976 roku. Następnie studiował rzeźbę na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom, zdobyty w 1981 roku w pracowni profesor Zofii Demkowskiej, otrzymał z wyróżnieniem.

Po studiach przez kilka lat prowadził zajęcia w warszawskiej ASP, w Pracowni Techniki Odlewania na Wydziale Rzeźby. Do Zakopanego wrócił w 1991 roku już jako nauczyciel szkoły, którą wcześniej sam ukończył. Trzy lata później objął stanowisko dyrektora i pełnił je do 2019 roku.

W twórczości Cukra powracają ludzie z jego najbliższego otoczenia – żona, dzieci, przyjaciele i przedstawiciele środowiska artystycznego. Rzeźbiarz tworzył również postacie biblijne, świętych oraz osoby zasłużone dla kultury i Zakopanego.

„Jeśli chodzi o moją twórczość artystyczną, to nigdy nie byłem samotnikiem. Zawsze marzyłem o dużej rodzinie, wielu dzieciach – i dobrze czułem się w takim rodzinnym gronie.”

W rozmowie wspomina także portret Mariana Gromady. Cukier wyrzeźbił wizerunek malarza, a Gromada namalował portret rzeźbiarza. Takie spotkania łączyły życie towarzyskie, szkołę i zakopiańskie środowisko artystyczne.

Medale i technika traconego wosku prowadzą poza Zakopane

Czwarty odcinek „Artystów Zakopanego” nie ogranicza się do rzeźby figuratywnej. Jednym z tematów jest również medalierstwo. Prace Stanisława Cukra znajdują się między innymi w zbiorach Muzeów Narodowych w Warszawie, Krakowie i Wrocławiu oraz w The British Museum w Londynie.

Artysta opowiada o technice traconego wosku, wykorzystywanej przy tworzeniu jego rzeźb. W programie wskazano też miejsca, w których można zobaczyć jego dorobek. Dla mieszkańców i osób odwiedzających Zakopane szczególnie dostępna jest wystawa w Centrum Kultury Rodzimej w Willi Czerwony Dwór. Ekspozycja potrwa do 10 października 2026 roku, więc można połączyć jej oglądanie z poznawaniem historii zakopiańskiej szkoły artystycznej.

Za swoją działalność Stanisław Cukier otrzymał między innymi Grand Prix II Triennale Rzeźby, Złoty Medal na Biennale Małej Formy Rzeźbiarskiej w Rawennie oraz Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Powiązany artykuł

Magda Ciszewska-Rząsa opowiada o fotografii i Galerii Antoniego Rząsy

Podcast dokumentuje artystyczne dziedzictwo miasta

„Artyści Zakopanego” to seria przygotowana przez Fundację Ściana Tatr. Organizatorzy poświęcają kolejne rozmowy twórcom związanym z Zakopanem i Podhalem, pokazując ich dorobek, inspiracje oraz wpływ na miejscowe życie kulturalne. Projekt powstaje dzięki dofinansowaniu Urzędu Miasta Zakopane i pod honorowym patronatem Burmistrza Miasta Zakopane. Partnerem cyklu jest Restauracja Marilor.

Olga Pluta z Fundacji Ściana Tatr podkreśla, że rozmowy mają zachęcać do poznawania Zakopanego nie tylko przez górskie szlaki, ale również przez sztukę.

„Artyści zakopiańscy to niezwykli ludzie – niezwykle uzdolnieni, pełni twórczej pasji i czerpiący inspiracje z Zakopanego i otaczającej go tatrzańskiej przyrody.”

Czwarty odcinek, poświęcony Stanisławowi Cukrowi, jest dostępny na stronie projektu oraz w serwisach Spotify, Apple Podcasts i YouTube.

na podstawie: Urząd Miasta Zakopane.