Kozica tatrzańska zyskuje cyfrowe życie dzięki współpracy ponad granicami.

W pracowni Muzeum Tatrzańskiego spotkały się wiedza weterynaryjna, nowoczesna technologia i jeden z najcenniejszych przyrodniczych obiektów instytucji. Absolwentki Uniwersytetu Stambulskiego-Cerrahpaşa pomogły zeskanować niemal kompletny szkielet kozicy tatrzańskiej, zamieniając muzealium w cyfrowy zapis dostępny dla dalszych badań. 🐐

• Szkielet kozicy tatrzańskiej trafia do świata cyfrowych badań
• Projekt „Doposażenie pracowni Działu Przyrodniczego i stworzenie Społecznego Laboratorium nad badaniem dziedzictwa przyrodniczego Tatr i Podhala” otwiera muzeum na współpracę
• Zakopiańskie muzeum pokazuje, że przyrodnicze dziedzictwo można badać na nowo

Szkielet kozicy tatrzańskiej trafia do świata cyfrowych badań

Obiekt, który wciąż jest opracowywany przez muzealników, przyciągnął uwagę absolwentek weterynarii podczas ich wizyty w Zakopanem. Dzięki ich fachowej wiedzy i pracy udało się zeskanować znaczną część szkieletu. Powstał w ten sposób cyfrowy model cennego okazu, a wraz z nim nowe możliwości dokumentowania przyrodniczego dziedzictwa Tatr.

Skanowanie nie zastępuje muzealnego oryginału. Pozwala jednak dokładniej analizować budowę szkieletu, zachować jego zapis i wykorzystywać go w badaniach bez konieczności każdorazowego przenoszenia delikatnego obiektu. To praktyczne połączenie ochrony zbiorów z narzędziami, które jeszcze niedawno kojarzyły się głównie z laboratoriami technologicznymi. 🔬

Projekt „Doposażenie pracowni Działu Przyrodniczego i stworzenie Społecznego Laboratorium nad badaniem dziedzictwa przyrodniczego Tatr i Podhala” otwiera muzeum na współpracę

Cyfrowe opracowanie kozicy było możliwe dzięki nowoczesnej pracowni przyrodniczej utworzonej przez Muzeum Tatrzańskie. Jej zaplecze służy nie tylko pracownikom instytucji, lecz także rozwojowi badań przyrodniczych i obywatelskiej nauki dotyczącej Tatr oraz Podhala.

Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Infrastruktura kultury”. Dzięki temu muzealna pracownia staje się miejscem, w którym spotykają się doświadczenia różnych pokoleń badaczy, a wiedza może krążyć ponad granicami państw.

Zakopiańskie muzeum pokazuje, że przyrodnicze dziedzictwo można badać na nowo

Historia zeskanowanej kozicy dobrze pokazuje, jak zmienia się praca z muzealną kolekcją. Tradycyjne okazy zyskują dodatkowy, cyfrowy wymiar, a współpraca specjalistów z Polski i Turcji wzmacnia lokalne badania o międzynarodową perspektywę. 🌍

Dla Muzeum Tatrzańskiego to kolejny krok w dokumentowaniu przyrody regionu. Dla badaczy - szansa na dokładniejszą pracę z materiałem. Dla mieszkańców i odwiedzających - dowód, że za muzealną gablotą kryją się nie tylko eksponaty, ale też proces poznawania Tatr, który wciąż trwa.

na podstawie: Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem.